Holokost

27 Ocak, Yahudilerin Alman Naziler tarafından katledilişini anma uluslararası günüdür. Çünkü 1945'te Sovyetler Birliği orduları o gün Polonya'daki toplama ve imha kampı, lanetli 'Auschwitz-Birkenau' kampına girdi. İnsanlık tarihinde pek çok trajedi yaşandı, ama hiçbiri bunun kadar büyük değildi. Bir devletin düzenlediği sistematik bir katliam; altı milyon Yahudi'yi — erkek, kadın, çocuk — sırf Yahudi oldukları için, milyonlarcasını da Çingene, eşcinsel ya da zihinsel veya bedensel engelli oldukları için yok etti. Bu katliam yalnızca o devlet tarafından değil, onunla işbirliği yapan uluslar tarafından da kabul edildi.

Almanlar bu katliama 'Yahudi sorununun Nihai Çözümü' dedi. Biz ona 'Holokost' ya da 'Şoa' diyoruz; Yeruşalayim'in çağımızdan önce 6. yüzyılda Babil tarafından yıkılmasından ve çağımızın 70 yılında Bet Amikdaş'ın Romalılarca ikinci kez yıkılmasından sonra kullanılan bir kelime. Holokost kelimesi, Tanrı'ya sunulan yakılmış kurban anlamına gelen Yunanca 'holokauston'dan gelir; tıpkı krematoryum fırınlarında yakılan Yahudilerin ölü bedenleri gibi. Holokost kelimesi, Roma hamamının sıcak havasını veren fırın anlamına gelen 'hipokost' kelimesiyle aynı köktendir.

Ruslar kampa girdiğinde, bu kampta yaşadıkları cehennem hayatından sağ çıkabilmiş 7000 tutsak buldular. Elbette 'Holokost' ya da 'Şoa' kelimesi yalnızca bu kamptan gelmiyor; çünkü beş milyondan fazla Yahudi açlık, kötü muamele ve en acısı, Hitler'in bu delilik savaşında silahla seri katliam gibi başka yollarla öldürüldü. Böylece 27 Ocak 1945, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nun 60/7 sayılı kararıyla Şoa'yı anma günü olarak kabul edildi; bu karara göre uluslar, gelecekte tekrarlanmaması için Holokost'u öğretmek zorundadır.

Ulusların çoğu bu günü anma günü olarak tutar; ama İsrail ve diasporadaki Yahudiler onu 'Yom aAtsmaut'tan önce gelen 'Yom aZikaron' günü tutar. Bize sonsuza dek şunu söylemek kalıyor: 'BİR DAHA ASLA'.