Adolf Eichmann

1961 yılında Yeruşalayim'de, Yahudi halkının tarihindeki en önemli davalardan biri görüldü: Adolf Eichmann davası. Binlerce ve binlerce Yahudi'yi öldürten bu Alman suçlu, İkinci Dünya Savaşı'nın bitiminden 16 yıl sonra kendini Yahudi Devleti'nde bulup orada yargılanacağını asla hayal edemezdi. Bu adamın Şoa'daki rolü, Nazi liderlerinin yargılandığı Nuremberg davasından beri biliniyordu. 1941 yılından itibaren Yahudilerden sorumlu lanetli IV B4 bürosunu yönettiği biliniyordu. Alman Devleti'nin ve Gestapo'nun 15 liderinin Yahudilerin kaderine karar verdiği Wannsee konferansının sekreteri olduğu biliniyordu. Auschwitz katliamlarını bizzat düzenlediği biliniyordu. Ama 1945'te Amerikalıların kontrolünden kaçmayı, 5 yıl boyunca Ricardo Klement adıyla Almanya'da saklanmayı ve Avusturya ile İtalya üzerinden Arjantin'e gitmeyi bildi. Pek çok işe girdi, Buenos Aires'te bir çamaşırhane işletti, sonunda Buenos Aires dışındaki Mercedes Benz fabrikasında makinist oldu.

Arjantin'de geçen bu yıllarda saklanan Nazilerle, hatta pek sık görüşmese de korkunç doktor Josef Mengele ile temas halinde olmaktan hiç pişmanlık duymadı; ama öldürme işini bitirememiş olmaktan hep pişmandı. Elbette İsrail'in gizli servisi Mossad için suçlu Eichmann'ı yakalayıp İsrail'de yargılayabilmek bir saplantıydı. Sonunda, Münih'teki Dachau kampında hapsedildiği için 1938'de Arjantin'e göç etmiş Lothar Hermann adlı bir Alman, Eichmann'ın Arjantin'de Ricardo Klement adıyla yaşadığını keşfetti. Lothar'ın kızı Eichmann'ın oğluyla arkadaştı. Aralarında samimi konuşurken oğlan, Lothar'ın kızına babasının kim olduğunu anlatmıştı. Lothar bu haberi Almanya başsavcısı Fritz Bauer'e gönderdi ve Bauer, İsrail Hükümeti'ni uyarmanın daha iyi olacağını düşündü.

O zaman başbakan olan David Ben Gurion, Eichmann'ın yerinin bilindiğini öğrenince onu yakalamaktan ibaret olan 'Atilla' operasyonunu başlattı. Planlandığı gibi, bir gün evinden çıkarken yakalandı ve onu İsrail'e götürecek bir El-Al uçağı gelene kadar Mossad'ın kiraladığı bir evin bodrumuna kondu. Gümrükten geçmek ve gümrükçülerin fark etmemesi için onu uyuttular ve çok hasta, neredeyse baygın bir El-Al görevlisi gibi giydirdiler. Gizli servislerin başkanı Isser Harel şöyle diyordu: 'Bizim için en zoru, onu sağ salim İsrail'e götürüp orada yargılayabilmek için sağlığına bakmak, yemek vermek, tıraş etmek, saçını kesmek, kısacası bunca bin Yahudi'yi öldürten bu adama hizmet etmek zorunda olduğumuzu bilmekti.'

23 Mayıs 1960'ta Ben Gurion, Knesset'e ve bütün dünyaya 'Şoa'nın büyük suçlusu Adolf Eichmann'ın artık İsrail'de bir hapishanede olduğunu söylüyordu. Davası çok ses getirdi, ama sonunda 1962'de asıldı, bedeni yakıldı ve külleri İsrail sınırlarının dışında denize atıldı.